posted on 17 Sep 2011 20:23 by oonarakja

ต่อให้รู้ตัวเท่าไหร่
ว่าความรู้สึกที่มีอยู่ข้างในมันมีมากมายขนาดนี้
ต่อให้รู้ว่าความอ่อนไหวที่ในร่างกายมี
มันอาจจะทำร้ายความรู้สึกดีๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน
ต่อให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ฉันก็ยินดีจะเป็นผู้หญิงที่เธอใจร้ายต่อกันเท่านั้น
เพราะตราบใดที่เธอยังมีเขา และทำให้เรื่องของเราเป็นสิ่งสามัญ
ฉันก็ยินดีจะยืนอยู่ตรงนั้น ...ไม่ใช่เพราะต้องการกัน แต่แค่ฉัน...ต้องการเธอ
.....................................................................
เงียบ
สงัด
ใน
หัวใจ
ตอนที่ขับรถ
แล้วร้องไห้
ต้องหยุดจอดรถข้างทาง
น้ำในดวงตาทำลายทัศนวิสัยของการขับขี่ไปเป็นที่เรียบร้อย
แบกความรู้สึกอ่อนไหว
กลับบ้าน
อาการเจ็บคออันเนื่องจากหวัด
ยังคงอยู่
ในร่างกาย
ความเจ็บปวดมากมาย
ก็ยังคงวนเวียนอยู่
ในก้อนเนื้อข้างซ้ายของตัวเราเอง
Y^Y
เขียนกลอนข้างบนนี้ขึ้น (ขณะที่คิดว่าอยากกลับไปเขียนกลอนรักหม่นเศร้าอีกครั้ง)
ฟังเพลง "เจ็บแต่จบ" ไปพร้อมกันด้วย
เพลงนี้จะเรียกว่าดัง ก็คงดังมากทีเดียว ด้วยเนื้อเพลงที่แต่งจากเรื่องจริงในรายการคลับฟรายเดย์
นับถือผู้หญิงชื่อพลอยคนนั้นจริงๆ
คุณอ่อนไหวบนขีดขั้นของความเข้มแข็ง...ได้สง่างามมาก
edit @ 17 Sep 2011 20:25:34 by Oonarak^^'
posted on 02 Sep 2011 19:17 by oonarakja

โลกใบนี้หมุนรอบตัวเราเอง ฉันรู้สึกได้แบบนั้น
ตอนที่ได้ทำอะไรที่มีความสุข ...
งาน แค่ว่าได้ทำงานหนังสือก็ว่ามีความสุขแล้วนะ
การได้ทำงานใหม่ๆ ที่แตกต่างจากเดิมนี่สิ คือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุด
กำลังต่อสู้กับงานเขียนกับที่ๆ หนึ่ง เป็นคอลัมน์เกี่ยวกับการเดินทาง ทั้งในและนอกประเทศ
การได้เดินทางถือเป็นยาดีของหัวใจอย่างหนึ่ง
การเดินทางออกจากบ้าน...เราโคตรมีความสุขเลย
เวลากอดแม่ แล้วแม่อวยพรว่าอย่าลืมไหว้พระนะลูกขับรถดีๆ หรือเดินทางปลอดภัยมันเหมือนคำอวยพรจากสวรรค์น่ะ
แล้วเราสังเกตว่าในห้องหนังสือก็มีหนังสือเกี่ยวการเดินทางเยอะกว่าหนังสือประเภทอื่นๆ
เราคงตกหลุมรักในสิ่งนี้
เวลาอ่านงานเขียนของพี่พลอย มัลลิกะมาส พี่กรกฏ หรือพี่พิมพ์พิดา
รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงเสมอ แม้กระทั่งการได้อ่านงานเขียนของเพื่อนคนหนึ่งในนิตยสารเที่ยวรอบโลก
การที่นั่งมองตัวหนังสือของเพื่อนเดินทางไปที่ต่างๆ ในโลกกว้างใบนี้... มันน่าอิจฉามากเลย
หวังว่าจะได้งานนี้นะ เพราะบก.นิตยสารเล่มนี้ จะแพลนการเดิอนทางยาวทั้งปี
อยากเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้าน และงานที่เรารักจะพาเราไปในที่ๆ เราไม่เคยไป
....ยังจำคำของพี่เจี๊ยบ-วรรธนาที่โพสลงในเฟสบุ๊คอยู่ตลอด
"เมื่อฉันออกท่องไปในโลกกว้าง ทุกครั้งที่ได้เห็นอะไร...ฉันจะคิดถึงเธอ"
: D
ช่วงนี้อ่อนไหวง่ายเหลือเกิน ความรู้สึกเปราะบางมาก สัมผัสได้ถึงความเหงา ที่ดูเหมือนมันเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เราคุ้นเคยกัน มันโผล่มาเสมอตอนเราเผลอ...

edit @ 2 Sep 2011 19:36:27 by Oonarak^^'
posted on 10 Aug 2011 00:52 by oonarakja
Phanarin Lormak
ผลจากการดูหนังคุณพุ่มพวงก็คือ อาจจะไม่ได้ร้องไห้กันฟูมฟาย
แต่เชื่อว่าทุกคนที่ได้ดูและได้รับรู้ต้องมีอาการจุกๆ อยู่ที่หน้าอก ที่คอกันเกือบทุกคนแน่ๆ เลย
Wattana Jeab
ชีวิตมันดีตรงที่เราได้รู้สึก ได้ลิ้มรส ได้มีเพื่อน และได้รักใครสักคน เหงาบ้างทุกข์บ้างเจ็บบ้าง ยังไงก็ได้รู้สึก
เมื่อฉันออกท่องไปในโลกกว้าง ทุกครั้งที่ได้เห็นอะไร...ฉันจะคิดถึงเธอ
Ten Decibel
ไอที่ดื่มกันเมื่อคืนน่ะ มันหนักมากนะ ข้าดูจากเวลาที่เอ็งโทรกลับมาตอนเช้า
ตอนที่เอ็งได้ถึงบ้าน ไอการที่มีเพื่อนดื่มมันก็ดีอีตรงนี้แหละนะ มันจะได้ยืนยันกันถูกว่า คืนไหนข้าฝัน คืนไหนคือเรื่องจริง
Ten Decibel
การที่ยังมีภาพเธออยู่ในหัว เป็นเรื่องที่ทรมานแสนสาหัสในบางเวลา แต่ฉันก็ไม่อาจกล่าวได้ว่านี่คือเรื่องที่เลวร้าย
เพราะเธอทำให้ฉันฟังเพลงเข้าใจ ดูหนังเข้าใจ เห็นถึงความเป็นไปของวันเวลา เสพความอ่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ
ที่ผู้คนมองข้าม อาจกล่าวคือ ผิดที่ตัวฉันเอง ที่ลำดับภาพผิดเพี้ยนไปในครั้งคราอยู่ว่างเพียงลำพัง-
nantakwang
คนธรรมดา แม้จบป.4
อย่า "รีบเร่ง" ที่จะประสบความสำเร็จ แต่จง "เร่าร้อน" ในการทำงาน
นู๋โบว์ จอมแก่น
บางครั้ง..."ความรัก" มันยาก ที่จะ "เข้าใจ" !!!!
เพราะ... คนบางคน "รักกัน" แต่ไม่เคย..."เข้าใจกัน"
แต่กับ...คนบางคน "เข้าใจกัน" แต่..."รักกันไม่ได้!!!
สมาคมมุขเสี่ยวๆ
สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้จากคนมีคู่ก็คือ พวกเขาก็เหงาเป็นเหมือนกัน (Opptimist Redaholic)
สมาคมมุขเสี่ยวๆ
หากคุณรักคนสองคนในเวลาเดียวกัน จงเลือกคนที่สอง
เพราะถ้าคุณรักคนแรกจริงๆ....
คุณจะไม่ตกหลุมรักคนที่สองเป็นอันขาด (Johney Depp)
สมาคมมุขเสี่ยวๆ
บางที "การจากกัน" ก็ทำให้เรารู้ว่า.... "การเจอกัน" มันมีค่ามากแค่ไหน (Unknown)
-----------------------
ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ได้พบจากเฟสบุ๊ค เมื่อเช้าพี่สิบเดซิเบล ถามไถ่ถึงงานเขียนเล่มใหม่ของเราผ่านมาทางเฟสบุ๊คเช่นกัน เขาเป็นเช่นนี้เสมอ สิ่งเล็กๆ นี้ เองที่ทำให้เราใจชื้นขึ้นมาก อยากด่ำดิ่งลงไปในโลกแห่งวรรณกรรมอีกครั้ง และอีกครั้ง หลังจากที่จากมาทำหลายสิ่งอย่าง แบกอะไรไว้มากมาย จนรู้สึกเหนื่อย เครียด และนอนไม่หลับ ติดต่อกันในหลายค่ำคืน
การปรับเปลี่ยนอะไรหลายอย่างในชีวิตไม่ง่ายเลย ยากมาก ยากถึงที่สุด
ไปทะเลมาค่ะ ได้นอนยาวๆ ดีมากๆ เลย ^^
edit @ 10 Aug 2011 00:59:53 by Oonarak^^'
posted on 15 Jul 2011 21:21 by oonarakja
@roundfinger สิ่งที่ควรทำคือสิ่งที่ต้องทำ พอทำสิ่งที่ต้องทำเสร็จแล้ว จะได้เริ่มทำสิ่งที่อยากทำซะที
ทวิตเตอร์ของพี่เอ๋-นิ้วกลม
อ่านแล้วชอบก็เลยมาโพสไว้ในบล็อกวันนี้
รู้สึกเห็นคล้อยตามพี่เอ๋ เพราะงานในวันหยุดยาวๆ ก็กลายเป็นสิ่งที่ควรทำและต้องทำให้เสร็จ
หลังจากนั้น เราจะได้ใช้เวลาวันหยุดไปกับสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ
กลับจากเดินทางก็ติดใจ อยากเปลี่ยนอากาศ เปลี่ยนวิวทิวทัศน์ 2 ข้างทาง เปลี่ยนบทสนทนากับคนที่เราไม่คุ้นชิน ชอบจัง
เดินทางครั้งล่าสุดไปเทสรถเชฟโรเลต แคปติวาใหม่ ถึงแม้ทีมงานจะเลือก
เส้นทางให้โหดเอาการ แต่สมรรถนะรถและความประหยัดน้ำมันเหมาะกับที่จะเป็นรถครอบครัว (เหมือนในโฆษณาพี่มอสกับคุณเกมส์) และช่วงล่างนิ่มมากตกหลุมยังไม่รู้สึกเลยอ่ะรถราคาล้านฝ่าๆ มันดีอย่างนี้นี่เอง
รถคันเราก็มีพี่โรตม์ บก.แมกซิม พี่โก้-กองบก.เอสไควร์ และน้องกวงจากจีเอ็ม สนุกสนานดี เราชอบมุมมองชีวิต วิธีการทำงาน และมีความสุขทุกครั้งที่อยู่ใกล้พี่โรตม์ เวลาเจอบก.ดีๆเรามักจะรู้สึกไปถึงลูกน้อง ใต้บังคับบัญชาของเขา โชคดีจังที่มีหัวหน้างาน มีเจ้านายน่ารักแบบนี้ และที่สำคัญเขาเป็นคนที่เก็บความเจ็บปวดไว้ในดวงตาอย่างมิดชิด เพราะเส้นทางที่เราเดินทางกันคือเส้นทางเดียวกันกับที่เขาเสียผู้หญิงที่รักมากไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อ 2 ปีก่อน ไม่มีคลาดเคลื่อนเพราะเขามายังจุดเกิดเหตุด้วยกัน 3 ครั้ง ครั้งแรกมารับศพ ครั้งที่สองมาเรื่องตำรวจ ครั้งที่ 3 มาเชิญดวงวิญญาณกลับไป เรารู้เรื่องที่เขาสูญเสีย จากพี่ที่นิตยสาร FHM แต่ในเส้นทางเส้นเดียวกันนี้ นึกออกไหมในวันที่เราอยู่ด้วยกันตรงนี้ พี่เขาเก็บความเศร้ามหาศาลขนาดนั้นไว้ได้อย่างไรกัน เราค่อนข้างจะเซ็นซิทีฟกับเรื่องนี้นะ ขนาดที่เขาเล่าเรายังสัมผัสความเศร้า และความสุขในทรงจำของเขาได้เลยจนต้องเก็บความสะเทือนใจไว้ในดวงตาของเราเอง
เราชอบศึกษาคน ชอบดูว่าเขามีจิตใจ มีวิธีการทำงาน มีวิธีการสื่อสารกับผู้คนแบบไหนต้องนับว่างานทำให้เราได้รู้จักคนมากมาย และหนึ่งในความโชคดีที่เรามักนึกถึงเสมอคือการได้พบคนที่ทำให้เรามีความสุขในการใช้ชีวิตมากขึ้น
ทีมงานเชฟโรเลต น่ารักมากคุณจอย ผู้บริหารของทาง GM ก็แสนน่ารักชวนนักข่าวมาเล่าเรื่องผีกัน แน่นอน ในสถานที่ๆ ไม่ใช่บ้าน และยิ่งเป็นต่างจังหวัด ผีน่ากลัวที่สุด ทำให้คืนนั้น นอนไม่หลับกันเป็นแถว ตลกดี อิอิ
พอกลับถึงบ้านหลับสนิทราวกับว่าไม่ได้นอนมาหลายคืน แล้วก็คิดถึงการเดินทางครั้งต่อไป(อีกแล้ว) อันที่จริงอาทิตย์หน้ามีต้องไปภูเก็ต แต่ให้น้องในทีมไปนึกถึงใจเขาใจเรา อยากให้น้องได้มีโอกาสเดินทางบ้างเขาอาจจะได้เจอคนดีๆ นักข่าวดีๆ สร้างเสริมประสบการณ์ในการทำงานของน้องๆ เองด้วย
สุขสันต์วันพระใหญ่นะคะ
ขอให้เป็นวันหยุดยาวๆที่แสนวิเศษของทุกคน
edit @ 15 Jul 2011 23:52:53 by Oonarak^^'