ใต้ผ้านวมอุ่นๆ ฉันซุกร่างกายของตัวเองอยู่ในนั้น

ทีวียังคงเปิดอยู่

ข่าวในนั้นรายงานถึงสถานการณ์น้ำท่วมที่ค่อยๆ เพิ่มมวลน้ำ และความแรงเข้ามายังมหานคร

คนในทีวีตื่นตระหนกพอๆ กับคนดูทีวีนั่นแหละ

เขาเป็นคนปิดทีวีตอนที่นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนพอดิบพอดี

ถ้าเป็นฉัน และถ้าฉันนอนคนเดียว ฉันคงจะปล่อยให้ทีวีทำหน้าที่ของมันอย่างนั้นทั้งคืนจนหลับใหลไปในราตรียาว

หลังจากนั้น

ความเงียบดังสลับกับเสียงจิ้งหรีด และกบที่พากันสดับขับขานทำลายความเงียบสงัดยามค่ำคืน โดยเฉพาะคืนนี้

อากาศข้างนอกผ้านวมเย็นได้ที่ เพราะฝนตกพรำๆ ไม่ถี่เม็ดนัก อากาศจึงไม่ถึงกับเย็นมาก

แต่ในผ้านวมที่มีสิ่งมีชีวิตมากกว่าหนึ่งนั้น...มีอุณหภูมิที่อุ่นกว่า

เงียบ----

สักพักฉันได้ยินเสียงกรนมาจากที่ไหนสักแห่ง

ข้างในผ้านวมผืนนี้ยังคงอุ่นอยู่มากๆ

และรู้สึกได้เองว่าในผ้านวมผืนนี้ หลงเหลือฉันคนเดียวที่หัวใจเต้นแรง

เสียงกรนยังคงดังอยู่อย่างนั้น

z

Z

z

z

เช้าแล้ว ฉันหลับรึเปล่าไม่แน่ใจ รู้แต่ว่าหลับตาอยู่อย่างนั้นทั้งคืน

ร่างกายยังคงซุกอยู่ในผ้านวมอุ่น ในนั้นยังคงมีสิ่งมีชีวิตมากกว่าหนึ่งอยู่

หึหึ เสียงหัวเราะในลำคอดัง

ขอบคุณสำหรับความรู้สึกที่ทำให้หัวใจเต้นแรง

และขอบคุณสำหรับความรู้สึกปวดใจยังไงชอบกล

หึหึ

-The End- 

เขียนเรื่องนี้ หลังจากที่อ่านเรื่องสั้นของพี่จเด็จ นักเขียนเรื่องสั้นรางวัลซีไรต์คนล่าสุด อ่านแล้วอยากเขียนอะไรต่อมิอะไรขึ้นมา

การเขียนหนังสือยังคงทำให้เรามีความสุขกับการได้จินตนาการ เหมือนได้ออกมาร่ายรำท่ามกลางผืนฟอร์สีขาวตรงหน้า

ชีวิตที่กรุงเทพเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เห็นความทุกข์มากมายผ่านจอทีวี การเสนอข่าวของรายการทีวีที่พยายามจะยัดเหยียดให้เห็นถึงคราบน้ำตาและความทุกข์ยากของผู้คน

ดูแล้วยิ่งเศร้า เราจะเสพติดความเศร้ากันทั้งเมือง...

เราจะยิ่งเกาะกุมความทุกข์ และสร้างปมเงื่อนของความทุกข์ไว้ในหัวใจเราเอง

จนยากจะคลี่คลายออกมา 

ต่อให้รู้ตัวเท่าไหร่

ว่าความรู้สึกที่มีอยู่ข้างในมันมีมากมายขนาดนี้

ต่อให้รู้ว่าความอ่อนไหวที่ในร่างกายมี

มันอาจจะทำร้ายความรู้สึกดีๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน

ต่อให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่

ฉันก็ยินดีจะเป็นผู้หญิงที่เธอใจร้ายต่อกันเท่านั้น

เพราะตราบใดที่เธอยังมีเขา และทำให้เรื่องของเราเป็นสิ่งสามัญ

ฉันก็ยินดีจะยืนอยู่ตรงนั้น ...ไม่ใช่เพราะต้องการกัน แต่แค่ฉัน...ต้องการเธอ

.....................................................................

เงียบ

สงัด

ใน

หัวใจ

ตอนที่ขับรถ

แล้วร้องไห้

ต้องหยุดจอดรถข้างทาง

น้ำในดวงตาทำลายทัศนวิสัยของการขับขี่ไปเป็นที่เรียบร้อย

 

แบกความรู้สึกอ่อนไหว

กลับบ้าน

อาการเจ็บคออันเนื่องจากหวัด

ยังคงอยู่

ในร่างกาย

ความเจ็บปวดมากมาย

ก็ยังคงวนเวียนอยู่

ในก้อนเนื้อข้างซ้ายของตัวเราเอง

Y^Y

เขียนกลอนข้างบนนี้ขึ้น (ขณะที่คิดว่าอยากกลับไปเขียนกลอนรักหม่นเศร้าอีกครั้ง)

ฟังเพลง "เจ็บแต่จบ" ไปพร้อมกันด้วย

เพลงนี้จะเรียกว่าดัง ก็คงดังมากทีเดียว ด้วยเนื้อเพลงที่แต่งจากเรื่องจริงในรายการคลับฟรายเดย์

นับถือผู้หญิงชื่อพลอยคนนั้นจริงๆ

คุณอ่อนไหวบนขีดขั้นของความเข้มแข็ง...ได้สง่างามมาก

 

edit @ 17 Sep 2011 20:25:34 by Oonarak^^'

 
  

โลกใบนี้หมุนรอบตัวเราเอง ฉันรู้สึกได้แบบนั้น

ตอนที่ได้ทำอะไรที่มีความสุข ...

งาน แค่ว่าได้ทำงานหนังสือก็ว่ามีความสุขแล้วนะ

การได้ทำงานใหม่ๆ ที่แตกต่างจากเดิมนี่สิ คือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุด

กำลังต่อสู้กับงานเขียนกับที่ๆ หนึ่ง เป็นคอลัมน์เกี่ยวกับการเดินทาง ทั้งในและนอกประเทศ

การได้เดินทางถือเป็นยาดีของหัวใจอย่างหนึ่ง

การเดินทางออกจากบ้าน...เราโคตรมีความสุขเลย

เวลากอดแม่ แล้วแม่อวยพรว่าอย่าลืมไหว้พระนะลูกขับรถดีๆ หรือเดินทางปลอดภัยมันเหมือนคำอวยพรจากสวรรค์น่ะ

แล้วเราสังเกตว่าในห้องหนังสือก็มีหนังสือเกี่ยวการเดินทางเยอะกว่าหนังสือประเภทอื่นๆ

เราคงตกหลุมรักในสิ่งนี้

เวลาอ่านงานเขียนของพี่พลอย มัลลิกะมาส พี่กรกฏ หรือพี่พิมพ์พิดา
รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงเสมอ แม้กระทั่งการได้อ่านงานเขียนของเพื่อนคนหนึ่งในนิตยสารเที่ยวรอบโลก
การที่นั่งมองตัวหนังสือของเพื่อนเดินทางไปที่ต่างๆ ในโลกกว้างใบนี้... มันน่าอิจฉามากเลย

หวังว่าจะได้งานนี้นะ เพราะบก.นิตยสารเล่มนี้ จะแพลนการเดิอนทางยาวทั้งปี
อยากเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้าน และงานที่เรารักจะพาเราไปในที่ๆ เราไม่เคยไป
....ยังจำคำของพี่เจี๊ยบ-วรรธนาที่โพสลงในเฟสบุ๊คอยู่ตลอด
"เมื่อฉันออกท่องไปในโลกกว้าง ทุกครั้งที่ได้เห็นอะไร...ฉันจะ​คิดถึงเธอ"

: D

ช่วงนี้อ่อนไหวง่ายเหลือเกิน ความรู้สึกเปราะบางมาก สัมผัสได้ถึงความเหงา ที่ดูเหมือนมันเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เราคุ้นเคยกัน มันโผล่มาเสมอตอนเราเผลอ...

edit @ 2 Sep 2011 19:36:27 by Oonarak^^'

Phanarin Lormak
ผลจากการดูหนังคุณพุ่มพวงก็คือ อาจจะไม่ได้ร้องไห้กันฟูมฟาย
แต่​เชื่อว่าทุกคนที่ได้ดูและได้รับ​รู้ต้องมีอาการจุกๆ อยู่ที่หน้าอก ที่คอกันเกือบทุกคนแน่ๆ เลย

Wattana Jeab
ชีวิตมันดีตรงที่เราได้รู้สึก ได้ลิ้มรส ได้มีเพื่อน และได้รักใครสักคน เหงาบ้างทุกข์บ้างเจ็บบ้าง ยังไงก็ได้รู้สึก
เมื่อฉันออกท่องไปในโลกกว้าง ทุกครั้งที่ได้เห็นอะไร...ฉันจะ​คิดถึงเธอ

Ten Decibel
ไอที่ดื่มกันเมื่อคืนน่ะ มันหนักมากนะ ข้าดูจากเวลาที่เอ็งโทรกลับมาตอ​นเช้า

ตอนที่เอ็งได้ถึงบ้าน ไอการที่มีเพื่อนดื่มมันก็ดีอีต​รงนี้แหละนะ มันจะได้ยืนยันกันถูกว่า คืนไหนข้าฝัน คืนไหนคือเรื่องจริง

Ten Decibel
การที่ยังมีภาพเธออยู่ในหัว เป็นเรื่องที่ทรมานแสนสาหัสในบา​งเวลา แต่ฉันก็ไม่อาจกล่าวได้ว่านี่คื​อเรื่องที่เลวร้าย

เพราะเธอทำให้ฉันฟังเพลงเข้าใจ ดูหนังเข้าใจ เห็นถึงความเป็นไปของวันเวลา เสพความอ่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ
ที่ผู้คนมองข้าม อาจกล่าวคือ ผิดที่ตัวฉันเอง ที่ลำดับภาพผิดเพี้ยนไปในครั้งค​ราอยู่ว่างเพียงลำพัง-

nantakwang
คนธรรมดา แม้จบป.4
อย่า "รีบเร่ง" ที่จะประสบความสำเร็จ แต่จง "เร่าร้อน" ในการทำงาน

นู๋โบว์ จอมแก่น
บางครั้ง..."ความรัก" มันยาก ที่จะ "เข้าใจ" !!!!
เพราะ... คนบางคน "รักกัน" แต่ไม่เคย..."เข้าใจกัน"
แต่กับ...คนบางคน "เข้าใจกัน" แต่..."รักกันไม่ได้!!!

สมาคมมุขเสี่ยวๆ
สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้จากคนมีค​ู่ก็คือ พวกเขาก็เหงาเป็นเหมือนกัน (Opptimist Redaholic)

สมาคมมุขเสี่ยวๆ
หากคุณรักคนสองคนในเวลาเดียวกัน​ จงเลือกคนที่สอง
เพราะถ้าคุณรักคนแรกจริงๆ....
คุ​ณจะไม่ตกหลุมรักคนที่สองเป็นอัน​ขาด (Johney Depp)

สมาคมมุขเสี่ยวๆ
บางที "การจากกัน" ก็ทำให้เรารู้ว่า.... "การเจอกัน" มันมีค่ามากแค่ไหน (Unknown)

-----------------------

ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ได้พบจากเฟสบุ๊ค เมื่อเช้าพี่สิบเดซิเบล ถามไถ่ถึงงานเขียนเล่มใหม่ของเราผ่านมาทางเฟสบุ๊คเช่นกัน เขาเป็นเช่นนี้เสมอ สิ่งเล็กๆ นี้ เองที่ทำให้เราใจชื้นขึ้นมาก อยากด่ำดิ่งลงไปในโลกแห่งวรรณกรรมอีกครั้ง และอีกครั้ง หลังจากที่จากมาทำหลายสิ่งอย่าง แบกอะไรไว้มากมาย จนรู้สึกเหนื่อย เครียด และนอนไม่หลับ ติดต่อกันในหลายค่ำคืน

การปรับเปลี่ยนอะไรหลายอย่างในชีวิตไม่ง่ายเลย ยากมาก ยากถึงที่สุด 

ไปทะเลมาค่ะ ได้นอนยาวๆ ดีมากๆ เลย ^^

edit @ 10 Aug 2011 00:59:53 by Oonarak^^'

  

@roundfinger สิ่งที่ควรทำคือสิ่งที่ต้องทำ พอทำสิ่งที่ต้องทำเสร็จแล้ว จะได้เริ่มทำสิ่งที่อยากทำซะที

ทวิตเตอร์ของพี่เอ๋-นิ้วกลม

อ่านแล้วชอบก็เลยมาโพสไว้ในบล็อกวันนี้

รู้สึกเห็นคล้อยตามพี่เอ๋ เพราะงานในวันหยุดยาวๆ ก็กลายเป็นสิ่งที่ควรทำและต้องทำให้เสร็จ

หลังจากนั้น เราจะได้ใช้เวลาวันหยุดไปกับสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ

กลับจากเดินทางก็ติดใจ อยากเปลี่ยนอากาศ เปลี่ยนวิวทิวทัศน์ 2 ข้างทาง เปลี่ยนบทสนทนากับคนที่เราไม่คุ้นชิน ชอบจัง

เดินทางครั้งล่าสุดไปเทสรถเชฟโรเลต แคปติวาใหม่ ถึงแม้ทีมงานจะเลือก

เส้นทางให้โหดเอาการ แต่สมรรถนะรถและความประหยัดน้ำมันเหมาะกับที่จะเป็นรถครอบครัว (เหมือนในโฆษณาพี่มอสกับคุณเกมส์) และช่วงล่างนิ่มมากตกหลุมยังไม่รู้สึกเลยอ่ะรถราคาล้านฝ่าๆ มันดีอย่างนี้นี่เอง

รถคันเราก็มีพี่โรตม์ บก.แมกซิม พี่โก้-กองบก.เอสไควร์ และน้องกวงจากจีเอ็ม สนุกสนานดี เราชอบมุมมองชีวิต วิธีการทำงาน และมีความสุขทุกครั้งที่อยู่ใกล้พี่โรตม์ เวลาเจอบก.ดีๆเรามักจะรู้สึกไปถึงลูกน้อง ใต้บังคับบัญชาของเขา โชคดีจังที่มีหัวหน้างาน มีเจ้านายน่ารักแบบนี้ และที่สำคัญเขาเป็นคนที่เก็บความเจ็บปวดไว้ในดวงตาอย่างมิดชิด เพราะเส้นทางที่เราเดินทางกันคือเส้นทางเดียวกันกับที่เขาเสียผู้หญิงที่รักมากไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อ 2 ปีก่อน ไม่มีคลาดเคลื่อนเพราะเขามายังจุดเกิดเหตุด้วยกัน 3 ครั้ง ครั้งแรกมารับศพ ครั้งที่สองมาเรื่องตำรวจ ครั้งที่ 3 มาเชิญดวงวิญญาณกลับไป เรารู้เรื่องที่เขาสูญเสีย จากพี่ที่นิตยสาร FHM แต่ในเส้นทางเส้นเดียวกันนี้ นึกออกไหมในวันที่เราอยู่ด้วยกันตรงนี้ พี่เขาเก็บความเศร้ามหาศาลขนาดนั้นไว้ได้อย่างไรกัน เราค่อนข้างจะเซ็นซิทีฟกับเรื่องนี้นะ ขนาดที่เขาเล่าเรายังสัมผัสความเศร้า และความสุขในทรงจำของเขาได้เลยจนต้องเก็บความสะเทือนใจไว้ในดวงตาของเราเอง

เราชอบศึกษาคน ชอบดูว่าเขามีจิตใจ มีวิธีการทำงาน มีวิธีการสื่อสารกับผู้คนแบบไหนต้องนับว่างานทำให้เราได้รู้จักคนมากมาย และหนึ่งในความโชคดีที่เรามักนึกถึงเสมอคือการได้พบคนที่ทำให้เรามีความสุขในการใช้ชีวิตมากขึ้น

ทีมงานเชฟโรเลต น่ารักมากคุณจอย ผู้บริหารของทาง GM ก็แสนน่ารักชวนนักข่าวมาเล่าเรื่องผีกัน แน่นอน ในสถานที่ๆ ไม่ใช่บ้าน และยิ่งเป็นต่างจังหวัด ผีน่ากลัวที่สุด ทำให้คืนนั้น นอนไม่หลับกันเป็นแถว ตลกดี อิอิ

พอกลับถึงบ้านหลับสนิทราวกับว่าไม่ได้นอนมาหลายคืน แล้วก็คิดถึงการเดินทางครั้งต่อไป(อีกแล้ว) อันที่จริงอาทิตย์หน้ามีต้องไปภูเก็ต แต่ให้น้องในทีมไปนึกถึงใจเขาใจเรา อยากให้น้องได้มีโอกาสเดินทางบ้างเขาอาจจะได้เจอคนดีๆ นักข่าวดีๆ สร้างเสริมประสบการณ์ในการทำงานของน้องๆ เองด้วย

สุขสันต์วันพระใหญ่นะคะ

ขอให้เป็นวันหยุดยาวๆที่แสนวิเศษของทุกคน 

edit @ 15 Jul 2011 23:52:53 by Oonarak^^'