วันนี้ตอนที่เคลียร์งานนิดหน่อยเสร็จแล้ว

ก็ซื้อกล้วยเบรคแตกติดมือไป 4 ห่อ มุ่งหน้าสู่งานสัปดาห์หนังสือ

แวะไปยื่นให้ขำๆ กับบรรดาบูธพี่สำนักพิมพ์ต่างๆ ที่สนิทกัน

ในเวลานี้เอง ที่ชอบ moment แบบนั้น เพราะแต่ละบูธก็ได้มีบทสนทนาหนุกๆ กันด้วย

ยิ่งบูธพี่เปี๊ยก ที่บุ๊คคาเฟ่

มีอะไรติดค้างพี่เปี๊ยกไว้เยอะแยะมากมายแต่แกก็ให้โอกาสเราได้ทำงานนู่นนี่เสมอ

นอกจากพี่เหมา พี่กร แล้ว พี่เปี๊ยกคงเป็นพี่ชายอีกคนที่ทำให้รู้ว่าคนทำหนังสือจริงๆ มันเคลื่อนไหวและหายใจอยู่ได้ยังไง

เอาวะ ไฟล์ทโตะ!

จะว่าไปแล้วที่งานหนังสือคราวนี้คนไม่แยะ แต่ก็พอดิบพอดีพอมีพื้นที่เดินและหายใจ

เราเองพยายามที่จะไม่เดินไปไหน เพราะจะเสียเงินให้กับหนังสือที่อยากอ่านทุกที (ยืนอยู่ที่บูธตัวเองก็เสียตังค์)-ฮา

หลังจากที่ทำห้องหนังสือเสร็จแล้วรู้ว่าชั้นหนังสือที่ build in ฝาผนังทั้งฝานั้นยังไม่เพียงพอต่อหนังสือที่เก็บมาตั้งแต่จบป. 6 อยู่ดี

หรือเดินไปบูธไหนเจอพี่นักเขียนที่รู้จักก็ลากเราไปพร้อมทั้งยื่นหนังสือเล่มใหม่ของเขาให้กะมือ ในรูปนี้ก็มีเล่มใหม่ของพี่พลอย มัลลิกะมาส เขียนถึงพิพิธภัณฑ์ที่โตเกียว  น่ารักมั้กๆ ค่ะพี่พลอยวู้!

อย่างไรก็ดี พยายามหยุดซื้อและพยายามอ่านเท่าที่มีไปก่อน

พอนั่งอยู่ที่บูธวันนี้เจอพี่ต๊ะ-จักรพันธ์ เจ้าของหนังสือยืนยลบนไหล่ยักษ์ ที่เราได้มีส่วนร่วมทำในสิ่งหนึ่ง

เราอยากได้คำชี้แนะเรื่องการเป็นนักสัมภาษณ์ที่ดีจากพี่ต๊ะมากมาย ซึ่งพี่ต๊ะก็บอกว่าเอาสิ อยากถามอะไรพี่เอาเลย

นอกจากนั้นก็มีนักเขียนหนุ่ม 2 คนแวะมาที่บูธ แน่นอนทำเอาสาวน้อยสาวใหญ่ในบูธเขินๆ ขำๆ กันไป

นั้นคือ แต่นแต๊นนนนนนน

พี่โตโต้ -หัวแตงโม http://myhead.exteen.com/

และพี่ฟัก ยูแม้น http://fuxsuxlux.exteen.com/

พี่โต้น่ะ เอาหนังสือเล่มใหม่ซิงๆ มาฝากขาย(สุนัขรำพึง) และก็ขอย้ำว่าหนังสือเล่มใหม่ของเขา หล่อมากๆ อ่ะ อ่านแล้วตกหลุมพลางกันไป จิงๆ พี่โต้เขียนหนังสือน่าอ่านพอๆ กับรูปวาดที่เขาบรรจงวาดให้อ่านอย่างมีข้อคิดและเพลิดเพลิน

ส่วนพี่ฟัก แม้จะไม่มีหนังสือออกใหม่แต่ก็มาแจ้งข่าวว่าเพิ่งแต่งงาน  และขโมยสติ๊กเกอร์รางวัลรองชนะเลิศ 7 บุ๊คอวอร์ของพี่โอสธีไปแปะบนหนังสือบล็อกโรคจิตของแกซะงั้น

ฮ่าๆ

บอกแล้วไปงานหนังสือมันมี moment สนุกๆ แบบนี้แหละ

จุ๊บุจุ๊บุ

edit @ 25 Oct 2009 22:11:03 by Oonarak^^'

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

งานหนังสือ...
วันหนึ่งคงได้กลับไปเดินอีกครั้ง
แต่คงเมื่อยแขนกว่าเดิม
ไม่ใช่หนักหนังสือ แต่หนักนน-นน
confused smile
ถ้าทำตัวผอมจะให้มีพื้นที่เดินและหายใจอีกเยอะ