Song from the Winter
posted on 01 Dec 2009 11:06 by oonarakja
edit @ 1 Dec 2009 11:22:20 by Oonarak^^'

edit @ 1 Dec 2009 11:22:20 by Oonarak^^'

กลับจากทริปเกาะช้างมาได้ 2 วันแล้ว ถ้ามีคนมาถามว่าเป็นทริปที่ประทับใจหรือเปล่า ก็คงตอบได้ไม่เต็มปาก
ถ้าตอบได้แน่ๆ คือประทับใจทีมนิสสัน ทีมออร์กาไนซ์ ทีมจัดงาน พี่ๆ ทีมขับรถมากๆ แล้วก็โรงแรม The Deva (เดอะ เทวะ) ก็ไฮโซเสียเหลือเกิน ได้นวดตัวด้วย เป็นการนวดในสปาด้วย เป็นครั้งแรกในชีวิต กลับมากรุงเทพรู้สึกว่าเหมือนโดนต่อยมาเลย เจ็บเนื้อเจ็บตัวจนไข้กิน 555 แต่ก็ต้องขอบพระคุณที่ได้มีโอกาสเปลี่ยนที่นอนและตื่นเช้าในเตียงนุ่มที่ไม่ใช่โซฟาลายจุดในห้องหนังสืออย่างที่เคยเป็นมาทุกวัน
เอาเป็นว่าที่พูดไม่เต็มปากว่าประทับใจมากไหมคงเป็นเรื่องบรรยากาศของเกาะ เพราะเกาะช้างที่จินตนาการไว้ตลอด 27 ปีผ่านมา น่าจะเงียบและมีร้านสะดวกซื้อน้อยกว่านี้ แต่เกาะช้างที่ได้เห็นกลับเต็มไปด้วยเซเว่น ผับบาร์ สาวนั่งดริ้งค์ ช้าง (เออเนอะ เกาะช้างก็ควรมีช้าง) 555 ฯลฯ
เฮ้อออ ออออ เกาะช้างหลายปีก่อนมันต้องเงียบกว่านี้แน่ๆ เลย

แต่ก็ชอบ ชอบทะเลตอนที่ดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้า อากาศเย็นๆ ที่ปะทะตัวมาทำให้ไม่รู้สึกเหนียวเหนอะหนะเลย ชิลล์มาก ยิ่งตอนเช้าพระอาทิตย์ขึ้น ทะเลสีสวย สวยจนอยากมองนานๆ อยู่ตรงเส้นขอบฟ้านั้น
:3
พอกลับมาจากทริป เมื่อวานต้องแวะไปงานเปิดตัวอัลบั้มพี่บี - พีระพัฒน์ สำหรับเราแล้วพี่บียังร้องเพลงเพราะเสมอ
แม้คนที่เลือกให้ไปด้วย จะเป็นคนที่ทำให้เพลงพี่บีหลายเพลงไม่ว่าจะเป็นเพลงพูดตรงๆ สิ่งที่เธอไม่เคยรู้ ดินแดนแห่งความรัก ความจริงในใจ ฯลฯ ทำเราน้ำตาซึมแล้วซึมอีกมาโดยตลอด จนในอัลบั้มใหม่นี้ เพลงชื่อนาฬิกา (ที่อัพไว้ในเอนทรี่ก่อน) http://oonarakja.exteen.com/20091112/entry
ก็ยังทำให้โลกเราเหวี่ยงแรงอยู่ดี
และตอนที่ร้องเพลงนี้อย่างสุดเสียง ความโรแมนติกที่ตั้งใจจะเกิดขึ้นก็ไม่กล้า แต่ก็ทำได้เพียงกระซิบบอกเขาไปว่า
"เราคงต้องใช้ทั้งชีวิตของเราล่ะนะ" เขายิ้ม
ระหว่างที่ขับรถกลับบ้านไปปั่นต้นฉบับต่อ
เราเปิดเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาอีกหลายรอบ เจ็บหรือเศร้าหรือเปล่าไม่แน่ใจ
แต่ที่แน่ๆ มันยิ่งมีความหมายมากขึ้นเมื่อพี่บีบอกในงานเปิดอัลบั้มว่าคนแต่งเพลงนี้
เขาชื่อ...ประภาส ชลศรานนท์
edit @ 25 Nov 2009 16:56:17 by Oonarak^^'
ทะเลแรกในฤดูหนาวของปีนี้
ไม่เคยเห็นทะเลที่นี่มาก่อนเลย
นี่เป็นเกาะช้างครั้งแรกในชีวิต
ภาพนี้ถ่ายระหว่างเดินทางบนเรือเฟอร์รี่ แสงพระอาทิตย์ค่อยๆ ดับลง
มาถึงเกาะที่ไม่เคยเหยียบเยือนมาก่อนในชีวิตโดยสวัสดิภาพ
กินข้าวเย็นในรีสอร์ตหรู และดูฝรั่งหนุ่มจูงมือกัน
ริมทะเล ยามราตรีเช่นนี้ น้ำทะเลลดลงไปสุดลูกหูลูกตาเลย
ทะเลเป็นสีดำ ทำให้ดาวในฤดูหนาวยิ่งดูสวยงาม
มันระยิบระยับอยู่บนหัวเรา ใกล้มาก เหมือนจะเอื้อมถึง
ชอบประโยคหนึ่งในหนังสือที่หยิบใส่กระเป๋ามาที่นี่
"เรามีความสุขที่ได้คิดเช่นนี้ และอยากให้ความสำคัญกับความรู้สึกนี้"
edit @ 22 Nov 2009 00:04:02 by Oonarak^^'