Song from the Winter

posted on 01 Dec 2009 11:06 by oonarakja
 
 
กลับจากงานเทศกาลดนตรีฤดูหนาว
พกเอาความป่วยไข้ เมื่อยล้ากลับมาบ้านด้วย
แม้สิ่งที่เกิดขึ้นในหุบเขานามโบนันซ่าแห่งนั้น จะกองสุมเรื่องดีๆ ในชีวิตให้มีเพิ่มขึ้นมากมาย
การไปเจอกับเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย โดยไม่ได้นัดหมายไว้ก่อนล่วงหน้า
เป็นเรื่องที่น่ามหัศจรรย์กว่าสิ่งที่เกิดขึ้นบนเวทีกลางหุบเขานั่นเสียอีก
 
เพราะเพื่อนที่เจอกันนั้นเป็น
เพื่อนที่ไม่ได้ถามกันสักคำว่าทำไมไม่ชวนกันเลย
เพื่อนที่เชื่อว่าเมื่อเราตัดสินใจทำอะไรลงไปแล้วมันจะไม่เลวร้าย
เพื่อนที่เราสามารถกอดคอกระโดดเย้วๆ และแหกปากร้องเพลงอย่างไม่อาย
เพื่อนที่กินหมูปิ้งไม้เดียวกันได้แบบไม่ต้องกังวลว่าใครจะกินเยอะกินน้อย
เพื่อนที่ทำให้รสชาติเบียร์ที่ไม่ชอบกินสุดๆ แต่รสชาติกลมกล่อม
...เพื่อนที่เราสามารถแบ่งปันอ้อมกอดที่เปรียบเสมือนผ้าห่มอุ่น ในคืนอันหนาวเหน็บ
"เพื่อน" มีความหมายมากกว่าคำสั้นๆ พยางค์เดียวนั้นจริงๆ
 
ไม่มีอะไรจะเล่าเยอะ แค่ชอบอากาศบนภูเขา บทเพลงของสครับยังมีความหมายเสมอ
และน้ำค้างบนยอดหญ้าตอนที่เดินกลับมายังเต้นท์ที่นอน
เวลาตี 4 แล้ว ETC เล่นเป็นวงสุดท้ายของค่ำคืนนั้น
หัวเปียกมะลอกมะแลก แต่ก็ต้องนอนทั้งๆ ที่เปียก

กลับมายังโลกแห่งความจริง พยายามจะเคลียร์สรรพสิ่งให้หมด ทั้งงานราษฎร์ งานหลวง
ตั้งใจว่าปีหน้า(2010)จะเริ่มต้นให้ดี และรักษาระยะห่างกับทุกคนที่รู้จักไว้ให้ดีกว่านี้ 

edit @ 1 Dec 2009 11:22:20 by Oonarak^^'

1 นาทีอาจจะพอ

posted on 25 Nov 2009 16:23 by oonarakja

 

กลับจากทริปเกาะช้างมาได้ 2 วันแล้ว ถ้ามีคนมาถามว่าเป็นทริปที่ประทับใจหรือเปล่า ก็คงตอบได้ไม่เต็มปาก

ถ้าตอบได้แน่ๆ คือประทับใจทีมนิสสัน ทีมออร์กาไนซ์ ทีมจัดงาน พี่ๆ ทีมขับรถมากๆ แล้วก็โรงแรม The Deva (เดอะ เทวะ) ก็ไฮโซเสียเหลือเกิน ได้นวดตัวด้วย เป็นการนวดในสปาด้วย เป็นครั้งแรกในชีวิต กลับมากรุงเทพรู้สึกว่าเหมือนโดนต่อยมาเลย เจ็บเนื้อเจ็บตัวจนไข้กิน 555 แต่ก็ต้องขอบพระคุณที่ได้มีโอกาสเปลี่ยนที่นอนและตื่นเช้าในเตียงนุ่มที่ไม่ใช่โซฟาลายจุดในห้องหนังสืออย่างที่เคยเป็นมาทุกวัน

เอาเป็นว่าที่พูดไม่เต็มปากว่าประทับใจมากไหมคงเป็นเรื่องบรรยากาศของเกาะ เพราะเกาะช้างที่จินตนาการไว้ตลอด 27 ปีผ่านมา น่าจะเงียบและมีร้านสะดวกซื้อน้อยกว่านี้ แต่เกาะช้างที่ได้เห็นกลับเต็มไปด้วยเซเว่น ผับบาร์ สาวนั่งดริ้งค์ ช้าง (เออเนอะ เกาะช้างก็ควรมีช้าง) 555 ฯลฯ 

เฮ้อออ ออออ เกาะช้างหลายปีก่อนมันต้องเงียบกว่านี้แน่ๆ เลย

 

แต่ก็ชอบ ชอบทะเลตอนที่ดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้า อากาศเย็นๆ ที่ปะทะตัวมาทำให้ไม่รู้สึกเหนียวเหนอะหนะเลย ชิลล์มาก ยิ่งตอนเช้าพระอาทิตย์ขึ้น ทะเลสีสวย สวยจนอยากมองนานๆ อยู่ตรงเส้นขอบฟ้านั้น

:3

พอกลับมาจากทริป เมื่อวานต้องแวะไปงานเปิดตัวอัลบั้มพี่บี - พีระพัฒน์ สำหรับเราแล้วพี่บียังร้องเพลงเพราะเสมอ

แม้คนที่เลือกให้ไปด้วย จะเป็นคนที่ทำให้เพลงพี่บีหลายเพลงไม่ว่าจะเป็นเพลงพูดตรงๆ สิ่งที่เธอไม่เคยรู้ ดินแดนแห่งความรัก ความจริงในใจ ฯลฯ ทำเราน้ำตาซึมแล้วซึมอีกมาโดยตลอด จนในอัลบั้มใหม่นี้ เพลงชื่อนาฬิกา (ที่อัพไว้ในเอนทรี่ก่อน) http://oonarakja.exteen.com/20091112/entry

ก็ยังทำให้โลกเราเหวี่ยงแรงอยู่ดี 

และตอนที่ร้องเพลงนี้อย่างสุดเสียง ความโรแมนติกที่ตั้งใจจะเกิดขึ้นก็ไม่กล้า แต่ก็ทำได้เพียงกระซิบบอกเขาไปว่า

"เราคงต้องใช้ทั้งชีวิตของเราล่ะนะ" เขายิ้ม

ระหว่างที่ขับรถกลับบ้านไปปั่นต้นฉบับต่อ 

เราเปิดเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาอีกหลายรอบ เจ็บหรือเศร้าหรือเปล่าไม่แน่ใจ

แต่ที่แน่ๆ มันยิ่งมีความหมายมากขึ้นเมื่อพี่บีบอกในงานเปิดอัลบั้มว่าคนแต่งเพลงนี้

เขาชื่อ...ประภาส ชลศรานนท์ 

 


นาฬิกา - บี พีระพัฒน์

edit @ 25 Nov 2009 16:56:17 by Oonarak^^'

ทะเลแรกในฤดูหนาวของปีนี้

ไม่เคยเห็นทะเลที่นี่มาก่อนเลย

นี่เป็นเกาะช้างครั้งแรกในชีวิต

 

 

ภาพนี้ถ่ายระหว่างเดินทางบนเรือเฟอร์รี่ แสงพระอาทิตย์ค่อยๆ ดับลง

มาถึงเกาะที่ไม่เคยเหยียบเยือนมาก่อนในชีวิตโดยสวัสดิภาพ

 

กินข้าวเย็นในรีสอร์ตหรู  และดูฝรั่งหนุ่มจูงมือกัน

ริมทะเล ยามราตรีเช่นนี้ น้ำทะเลลดลงไปสุดลูกหูลูกตาเลย

ทะเลเป็นสีดำ ทำให้ดาวในฤดูหนาวยิ่งดูสวยงาม

มันระยิบระยับอยู่บนหัวเรา ใกล้มาก เหมือนจะเอื้อมถึง

 

ชอบประโยคหนึ่งในหนังสือที่หยิบใส่กระเป๋ามาที่นี่

"เรามีความสุขที่ได้คิดเช่นนี้ และอยากให้ความสำคัญกับความรู้สึกนี้"

edit @ 22 Nov 2009 00:04:02 by Oonarak^^'